Τετάρτη, 15 Σεπτεμβρίου 2010

Ρουτίνα σ' αγαπώ

Δεν ξέρω τι σκατά γίνεται το τελευταίο καιρό. Τα πάντα αλλάζουν. Είναι σαν ο κόσμος μου να αποτελείται από εξισώσεις με αγνώστους και μεταβλητές Κάθε πράξη μία εξίσωση. Ένας άγνωστος x και ένας άγνωστος y, πιόνια δύο μεταβλητών, του α και του β, άβουλα πλάσματα, παρασέρνονται από τους 2 αυτούς μαλάκες, τις μεταβλητές, και αυτοί κάθονται και το δέχονται, έρμαια των εξελίξεων.

Πριν από λίγες μέρες όπως έμαθες έφυγε μια φίλη μου. Διορίστηκε. Πάλι καλά που πήγε Αθήνα. Το έμαθε Σαββάτο πρωί και Κυριακή βράδυ έπρεπε να ήταν εκεί. Φαντάζεσαι να την είχαν στείλει Σάμο, η Νάξο. Τρέχα να προλάβεις μαλάκα. Αλλά σαν καλός x εσύ ότι σου πουν αυτοί θα κάνεις. Κάνε διαφορετικά αν θέλεις.

Να σου και ο Φου. Θέλω να φύγω λέει. Κάτσε βρε μανάρι μου να το συζητήσουμε. Και πριν προλάβω έρχεται κι η Mπουγάτσα, πιο προγραμματισμένος βέβαια αλλά για εκεί το πάει.

Που πάτε όλοι... τσούκου τσούκου, ένα ένα τα x φεύγουν. Πέρνουν μαζί τους και τα α και β και μένω εγώ, το y, μπουκάλα. Τι καλά είμασταν όλοι μαζί ένα y=αx+β. Δηλαδή τι εγώ σε σχέση με αυτά έχω μείνει ένα y=?+? Πόσο τραγικό θεούλη μου.

Πάλι καλά που έχω και το Τζοάκι και την Έφη.

Ακόμα κι η αφεντικίνα μου άλλαξε. Αρχίζει να παίρνει συνεντεύξεις από κοπέλες για πρακτική (γιατί παλιότερα μόνο αγόρια...τις κοπέλες τις ζήλευε, μην της φαν τον αντρα τον τσίφτη, το αφεντικό μου, λες κι αυτός είναι το τεκνο...άσε με σε παρακαλώ). Κάτσε βρε κοπέλα μου, αμάν κάναμε να αποδεχτούμε ότι είμαστε γκέι και εσύ εκεί να μας κόψεις την χαρά. "Όχι, εγώ κοπέλες θέλω".... Ε να...πάρε μια μούντζα κι εσύ ηλίθια....τέτοια είσαι. Μη πάρω μια χαρά σε αυτό το γραφείο.

Ήρθε κι ο γκόμενος της μάνας την Δευτέρα. Και να σου που σήμερα η μάνα σουλατσάρει με τον γκόμενο και εγώ κάθομαι και ρωτάω στο τουίτερ πως να βάλω πλυντήριο. Χαίρομαι για αυτήν δεν λέω, αλλά αυτό το σκηνικό αν μου έλεγες ότι θα συμβεί πριν 6 μήνες θα γελούσα μαζί σου.

Βασικά, στην τελική, αυτό που μου τη σπάει είναι ότι τον τελευταίο καιρό, αλλάζουν τα πάντα γύρω μου και δεν αλλάζει τίποτα σε μένα. Isihtir...Θέλω κι εγώ μια αλλαγή, γιατι;...δεν την αξίζω;

Πάω να κουρευτώ

13 σχόλια:

kihli είπε...

πώε δεν την αξίζεις καλό μου,απλά δεν το έχεις ακόμα καταλάβει οτι δε μας έρχεται πάντα ό,τι αξίζουμε??

κούνελος είπε...

κατάφερα και το διάβασα κι ας είχε συναρτήσεις και μετβλ.. ματεβλ... μεταβληστ... αυτό πώς το λένε. όπως είπαμε... κουλ

efou είπε...

όταν θα την έχεις ανάγκη, θα έρθει και σε σένα, αλλιώς ποτέ της να μην έρθει...η αλλαγή δεν είναι πανάκεια (τι είπα πάλι)! σμουτς!

why love ? είπε...

ola trigirw allazoyne ki ola ta idia menoyn , etsi den leei to asma ?

joaki είπε...

ναι, μην τυχόν συμβεί καμιά αλλαγή και σ'αυτές τις έρημες...εκειιιί βράχος οι σταθερές α και β πάντα σταθερές στην εξίσωση γιατί και ο μαλ***ς αυτός που γράφει το ποστ θά 'πρεπε να ξέρει ότι και το ψ αλλάζει όταν αλλάζει το χ, αλλά το ξέρει όμως δεν το γράφει οτι "αν φύγει το χ θα φύγω κι εγώ θα πάω εκεί που θα πάνε και όλα τα υπόλοιπα χ" ΜΑΛ***Α!!!! ΦΥΓΕΤΕ ΡΕ!!!!

sCaTterBraiN είπε...

η αλλαγή είναι εύκολη - το θέμα είναι να σου αρέσει κιόλας.
;-)

με γεια το κούρεμα!

partaki είπε...

kihli απεναντίας, μη κοιτάς που γκρινιάζω, είμαι της άποψης του "όλα για καλό"

κούνελε mprrr

efou κι αν θες να ξέρεις δεν χρειάστηκε καν να ανοίξω λεξικό :-P Εντάξει λοιπόν. καλά είμαστε όπως είμαστε

why_love το ΄χεις!

y α βρε χαζό κι εσύ... κάθεσαι και με παίρνεις στα σοβαρά.

scatterbrain Όντως, κουρεύτηκα αβίαστα στο χώρο μου.

b|a|s|n\i/a είπε...

μεγειά το κούρεμα!
(και ποτέ μου δεν κατάλαβα η αλήθεια είναι αυτό με το φατούρο! τι άγχος και αυτό.:))
πολύ καλό σου βράδυ!

Μανώλης είπε...

Συνήθως έρχονται όταν δεν θέλεις και τόσο... άλλες φορές συμβαίνουν με τέτοιο τρόπο που τις συνειδητοποιείς όταν αυτές έχουν πια τελειώσει (καθώς ενδιάμεσα τρέχεις κ δεν φτάνεις -ρώτα κ τη φίλη σου που τελευταία στιγμή έμαθε για τον διορισμό)... το πιο ωραίο είναι πως τις περισσότερες φορές είναι αναπάντεχες (κάτι σαν πραγματική έκπληξη γενεθλίων από πρόσωπα που δεν θα περίμενες ποτέ να σου την κάνουν)... μα το τρομακτικό είναι (έχει κι από αυτό) ότι δεν είναι πάντα για καλό.
Εμείς απλώς μπορούμε να αυξήσουμε ή να ελαχιστοποιήσουμε τις πιθανότητες. Ανάλογα με το πόσο βολευόμαστε στη ρουτίνα της καθημερινότητας.

Hfaistiwnas είπε...

Έλα ντε, πες τα βρε χρυσόστομε!
Κάποιες αλλαγές θέλουμε το χρόνο μας για να τις δεχτούμε είναι η αλήθεια.. το θέμα είναι να συμβαίνουν και κάποιες προς όφελός μας!!!

partaki είπε...

b|a|s|n\i/a καλώς ήρθες και σε ευχαριστώ..

Μανώλη ναι οι βρώμες έρχονται και δεν σου χτυπάν την πόρτα πρώτα...

Hfaistiwna Εγώ τα λέω κι εσύ τα ακούς...Καλώς ήρθες

mahler76 είπε...

ωχ έβγαλες τα απωθημένα σου για αλλαγή στο μαλλί? χαχα καλημέρα μικρούλη!

Ανώνυμος είπε...

Τελικά όμως η αφεντικίνα σου προτίμησε τον ταμεία του παγκαριού της εκκλησίας!!!!Μερικά πράγματα δεν αλλάζουν όσο ανάδρομος και να είναι ο Κρόνος.